Nasza historia z wędrowaniem z psem zaczęła się w 2019 roku, kiedy kupiliśmy naszego pierwszego, wspólnego psa – Bonę. Czekałam na tą chwilę całe życie… od dziecka marzyłam o psiaku i wreszcie spełniłam jedno z większych marzeń.

Wybór rasy był dla nas oczywisty. Chcieliśmy by nasz pies był żywiołowy, lubił aktywnie spędzać czas i nas słuchał.  Zaczęliśmy poszukiwanie suczki border collie. Dzwoniliśmy do wielu hodowli, oglądaliśmy setki zdjęć, do momentu gdy zobaczyłam małą czarno-białą kuleczkę z jednym niebieskim oczkiem. Przepadłam. Maks nie chciał psa z heterochromią. To wada genetyczna polegająca na tym, że tęczówki oka mają różne kolory, u Bony jedno jest brązowe, drugie niebieskie. Pojechaliśmy w odwiedziny do hodowli, poznaliśmy matkę naszego przyszłego szczeniaka i siostrę Bony, która również nie była jeszcze zarezerwowana. Druga sunia miała obie tęczówki w brązowym kolorze, czyli zgodnym z wzorcem rasy. Tak bardzo chciałam mieć psa, że byłam gotowa wybrać takiego, jakiego chce Łukasz. Najzabawniejsze było to, że mąż zmienił zdanie, bo zakochał się w Bonie. Po rezerwacji czekaliśmy na szczeniaka 3 najdłuższe tygodnie w życiu. Kupiliśmy jej całą wyprawkę, zabawki oraz zapas karmy. Dzień, w którym odebraliśmy Bonę był jednym z moich najlepszych w życiu.

Po kilku tygodniach, szczepieniach i kwarantannie, wybraliśmy się na nasz pierwszy wspólny weekendowy wyjazd na Podlasie, w okolice Augustowa. To była nasza pierwsza i ostatnia podróż z przyczepą campingową. Wtedy nie miałam jeszcze świadomości do jak wielu miejsc nie będę mogła wejść ze swoim psem. Z każdym kolejnym wyjazdem zdobywałam nowe informacje na temat psiolubnych miejsc, noclegów, czy restauracji. Nigdy wcześniej nie zastanawiałam się nad tym, że w wielu miejscach spotkam się z zakazem wstępu z psem.